Гар миннат мекунам Аннан гирӣ

گر منت می کنم عنان گیری

То кӣ аз чун миннати каронгирӣ ?

تا کی از چون منت کران گیری؟

Ҳар замон аз киришмаи абрӯ

هر زمان از کرشمه ابرو

Баҳри хўнризи ман камон гирӣ

بهر خونریز من کمان گیری

Дили гирифтори ту аз он кардам

دل گرفتار تو از آن کردم

Ки маро аз барои ҷон гирӣ

که مرا از برای جان گیری

Ғамзау чашми ту накӯ донад

غمزه و چشم تو نکو داند

Ин забун кардан , он забон гирӣ

این زبون کردن، آن زبان گیری

Офтобӣ , вале нахоҳам гуфт

آفتابی، ولی نخواهم گفت

Ки ту зон чизҳо ҷаҳон гирӣ

که تو زان چیزها جهان گیری

Байни даҳон чу хотами худ ро

بین دهان چو خاتم خود را

То худ ангушт дар даҳон гирӣ

تا خود انگشت در دهان گیری

Манам ва ҳар ду мардуми чашмам

منم و هر دو مردم چشمم

Ки ду се бандаи ройгон гирӣ

که دو سه بنده رایگان گیری

Бӯса гуфтӣ вагар лабати гирам

بوسه گفتی و گر لبت گیرم

Ин набояд , ҳисоби он гирӣ

این نباید، حساب آن گیری

Гуядат дил ки тарки хусрави гир

گویدت دل که ترک خسرو گیر

Тарсам аз кӯдакии ҳамон гирӣ

ترسم از کودکی همان گیری