То ту рӯй чу моҳ бинмое

تا تو روی چو ماه بنمایی

Натавон дид рӯй бенаӣ

نتوان دید روی بینایی

Ним болой ту набошад сарв

نیم بالای تو نباشد سرو

Ки ту сарви тамоми болоӣ

که تو سرو تمام بالایی

Ба тамошои қадам чаҳ ранҷа кунӣ ?

به تماشا قدم چه رنجه کنی؟

Ту ки сар то қадами тамошое

تو که سر تا قدم تماشایی

Гӯйӣ аз ҳасрати наботи лабат

گویی از حسرت نبات لبت

Шишагар гашти чархи миное

شیشه گر گشت چرخ مینایی

Рӯй бинмоӣ то дарав дорем

روی بنمای تا درو داریم

Каз рухи ойӣнаи мусаффое

کز رخ آیینه مصفایی

Пештар зонка баради донеи ранг

پیشتر زانکه برد دانی رنگ

Натавонӣ ки рӯй бинмое

نتوانی که روی بنمایی

Пеши зулфат фитодаам шабҳо

پیش زلفت فتاده ام شبها

Дев мегирадам зи танҳоӣ

دیو می گیردم ز تنهایی

Бастаи зулфро бигӯ , ёрӣ

بسته زلف را بگو، یاری

К-эии фалон , дар кадоми савдое ?

کای فلان، در کدام سودایی؟

Бе ту чун зулфи ту пас омада ам

بی تو چون زلف تو پس آمده ام

Чаҳ шавад ,гар ба рФқи пеши ое ?

چه شود، گر به رفق پیش آیی؟

Бӯсае чанд бандаи хусрав ро

بوسه ای چند بنده خسرو را

Бар лаби худ барот фармое

بر لب خود برات فرمایی