Мродўши гӯйӣ ба хоб омадӣ

مرادوش گویی به خواب آمدی

Ба каф карда ҷом шароб омадӣ

به کف کرده جام شراب آمدی

Кунун ҳаст ҷон канданам зон хумор

کنون هست جان کندنم زان خمار

Ки дар хоби маст ва хароб омадӣ

که در خواب مست و خراب آمدی

зи ҳайрат ба хоби аҷал май рӯм

ز حیرت به خواب اجل می روم

Ба бедорем на ба хоб омадӣ

به بیداریم نه به خواب آمدی

Ба дил бурданам омадӣ , айб нест

به دل بردنم آمدی، عیب نیست

Ту мастӣ ба буи кабоб омадӣ

تو مستی به بوی کباب آمدی

Шабии доштами тира аз рӯзи бад

شبی داشتم تیره از روز بد

Шабами хуш ки чун моҳтоб омадӣ

شبم خوش که چون ماهتاب آمدی

Чу ҷустанд аз гиряи ман сабаб

چو جستند از گریه من سبب

Ту будӣ ки бар рӯй об омадӣ

تو بودی که بر روی آب آمدی

Куҷо будӣ , эй ахтар , неки фол ?

کجا بودی، ای اختر، نیک فال؟

Ки ма будӣ ва офтоб омадӣ

که مه بودی و آفتاب آمدی

Ба қаҳр арча комил шудӣ , ҳам хушам

به قهر ارچه کامل شدی، هم خوشم

Ки дар теғи ҳозир ҷавоб омадӣ

که در تیغ حاضر جواب آمدی

Дили хусрав аз ту нашуд ҳеҷ давр

دل خسرو از تو نشد هیچ دور

Ба раҳгар чаҳ бас моҳтоб омадӣ

به ره گر چه بس ماهتاب آمدی