Магар , эй боди наврӯзӣ , гузар бар ёри ман дорӣ

مگر، ای باد نوروزی، گذر بر یار من داری

Ки гӯйии ин насими тоза зон гулзори ман дорӣ

که گویی این نسیم تازه زان گلزار من داری

Агар чаҳ ёди норади рӯзӣ аз мо , чун рӯй онҷо

اگر چه یاد نارد روزی از ما، چون روی آنجا

Сиррӣ аз ман ба пои он Фромши кори ман дорӣ

سری از من به پای آن فرامش کار من داری

Маро аз зиндагонӣ тавба шуд , эй марг , бе рӯйиш

مرا از زندگانی توبه شد، ای مرگ، بی رویش

Биё , бисмии аллоҳ , ар фурмоне аз дилдори ман дорӣ

بیا، بسم الله، ار فرمانی از دلدار من داری

Мадон , эй сарв , каз ҳасани ту ҳайрон мондаам дар ту

مدان، ای سرو، کز حسن تو حیران مانده ام در تو

Валикин дӯст медорам ки шакли ёри ман дорӣ

ولیکن دوست می دارم که شکل یار من داری

Дили озурдаи ман борӣ аз ғмхўоргӣ хӯн шуд

دل آزرده من باری از غمخوارگی خون شد

Ту чунӣ , эй ки ҷони андари дили ғмхўори ман дорӣ

تو چونی، ای که جان اندر دل غمخوار من داری

Кулоҳи суфиёнро ҷом май месозад он соқӣ

کلاه صوفیان را جام می می سازد آن ساقی

Дро , эй мӯҳтасиб ,гар тоқати бозори ман дорӣ

درآ، ای محتسب، گر طاقت بازار من داری

Ман ва шабҳоу ҳиҷру посбонӣ , аз серум бигузар

من و شبها و هجر و پاسبانی، از سرم بگذر

Ту хоб олуд натавонӣ ки поси кори ман дорӣ

تو خواب آلود نتوانی که پاس کار من داری

Магари ин сӯ ки биншинад , туоне мардумӣ кардан

مگر این سو که بنشیند، توانی مردمی کردن

Ки икдми пои нозук бар дили аФгори ман дорӣ

که یکدم پای نازک بر دل افگار من داری

Забонии хусраву шукри ғамат , гар бишинавӣ ар на

زبانی خسرو و شکر غمت، گر بشنوی ار نه

Ту масти давлатӣ , кӣ гӯш бар гуфтори ман дорӣ ?

تو مست دولتی، کی گوش بر گفتار من داری؟