На аз раҳи сет ки гӯйем Кебеки хуши гомӣ

نه از ره ست که گوییم کبک خوش گامی

Ки Кебеки қаҳқаҳа бар худ занад чу бхромӣ

که کبک قهقهه بر خود زند چو بخرامی

зи шарми сар ба гиребони фурӯи баради ғунча

ز شرم سر به گریبان فرو برد غنچه

Агар ба боғ рӯй , кони чунон гули андомӣ

اگر به باغ روی، کان چنان گل اندامی

Чу зарраи зер ва зибр мешаванд муштоқон

چو ذره زیر و زبر می شوند مشتاقان

Дар он замон ки чу хуршед бар сар бомай

در آن زمان که چو خورشید بر سر بامی

Агар туе ба саранҷоми бади з ман хурсанд

اگر تویی به سرانجام بد ز من خرسند

Кадоми ҳоли маро ба зи бади саранҷомӣ ?

کدام حال مرا به ز بد سرانجامی؟

Ба сина май гузарӣ ҳар дамӣ ва май сӯзӣ

به سینه می گذری هر دمی و می سوزی

Ки оташии ту , ба хошок дар нёромӣ

که آتشی تو، به خاشاک در نیارامی

Нагашт сайри зи тӯфони оташи шавқат

نگشت سیر ز طوفان آتش شوقت

Дилам ки буд гўоронши дӯзахи ошомӣ

دلم که بود گوارانش دوزخ آشامی

Касе ки лоф зад аз сӯзи ишқи шамъ ваашон

کسی که لاف زد از سوز عشق شمع وشان

Агар камаст зи парвонае , зиҳии хомӣ

اگر کم است ز پروانه ای، زهی خامی

Чаро кашад зи гиребони ишқи сари он кӯ

چرا کشد ز گریبان عشق سر آن کو

Накарда пораи яке перҳан ба бадномӣ

نکرده پاره یکی پیرهن به بدنامی

Бибоз баҳри ҳаваси ҷон ба коми дил , хусрав

بباز بهر هوس جان به کام دل، خسرو

Ки ҳаст мари ҳамаро мурданӣ ба нокомӣ

که هست مر همه را مردنی به ناکامی