Ҳар бор ки ту дар дили шаб дар дилами ое

هر بار که تو در دل شب در دلم آیی

Хӯн дилам ояд зи ду дида ба равое

خون دلم آید ز دو دیده به روایی

эй ҷон ба ту медодам ва ёдам накунӣ ҳеҷ

ای جان به تو می دادم و یادم نکنی هیچ

Фарёд ки ҷонам ба лаб омад зи ҷудоӣ

فریاد که جانم به لب آمد ز جدایی

Ое чу хиромону зании роҳи ҳамаи халқ

آیی چو خرامان و زنی راه همه خلق

Бо он равишу ноз , чаҳ гӯям , чаҳ балое

با آن روش و ناز، چه گویم، چه بلایی

Ҷонам ба сар рафтану шакли ту кушанда

جانم به سر رفتن و شکل تو کشنده

Бечораи ман он дам ки ту дар пеши ман ое

بیچاره من آن دم که تو در پیش من آیی

Бе дидан рӯй ту , чаҳ гӯям ба чаҳ рӯзам ?

بی دیدن روی تو، چه گویم به چه روزم؟

Ёрб ки ту ин рӯз касеро нанамое

یارب که تو این روز کسی را ننمایی

эй шоҳиди сармаст , бабри мӯии кшонм

ای شاهد سرمست، ببر موی کشانم

То дар сар ва карт кунам ин зуҳди риёе

تا در سر و کارت کنم این زهد ریایی

Чун тӯтӣ омӯхта бо шукри дардат

چون طوطی آموخته با شکر دردت

Дар банди бимирам ки ним хуш ба раҳоӣ

در بند بمیرم که نیم خوش به رهایی

Хуши вақти ман он дам ки кашами бода ба ёдат

خوش وقت من آن دم که کشم باده به یادت

Чун ҷон бидиҳам бар сари Кувайт ба гадоӣ

چون جان بدهم بر سر کویت به گدایی

Ҳар шаби манаму хоки сари кӯии ту то рӯз

هر شب منم و خاک سر کوی تو تا روز

эй рӯзу шаби андари дили хусрав , ту куҷое ?

ای روز و شب اندر دل خسرو، تو کجایی؟