Ҳаваси пухтаи сети ин парвонаи баҳри хештани сӯзӣ

هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی

Биёу хона равшан кун зи баҳри маҷлиси афрӯзӣ

بیا و خانه روشن کن ز بهر مجلس افروزی

Чаҳ оташ май зании зинсонам , эй давр аз ту чашми бад

چه آتش می زنی زینسانم، ای دور از تو چشم بد

Дил ва ҷонаст охири не сапандаст ин ки май сӯзӣ

دل و جان است آخر نی سپند است این که می سوزی

Гар аз бе Меҳрии чашмат гила кардам бномизд

گر از بی مهری چشمت گله کردم بنامیزد

Ки омӯзад камони абрӯятро расми кин тузӣ

که آموزد کمان ابرویت را رسم کین توزی

Чу дидӣ мурданам , гуфтӣ ки рӯзӣ рӯй бинмоем

چو دیدی مردنم، گفتی که روزی روی بنمایم

Чунин рӯзии ҳамм дар зиндагӣ яъне шавад рӯзӣ

چنین روزی همم در زندگی یعنی شود روزی

Сагати ҳам май Ромад аз ман , туоне мардумӣ кардан

سگت هم می رمد از من، توانی مردمی کردن

Ки чун бозу кунам тавқаш ба тирӣ бозуем дузӣ

که چون بازو کنم طوقش به تیری بازویم دوزی

Чаҳ ағро мекунӣ дар хӯни хусрави чашми бдхў ро

چه اغرا می کنی در خون خسرو چشم بدخو را

Ба раҳмати раҳи намои қассобро , куштан чаҳ омӯзӣ ?

به رحمت ره نما قصاب را، کشتن چه آموزی؟