зи ман баргаштае , ҷоно , надонам бо ки майсозӣ ?

ز من برگشته ای، جانا، ندانم با که می سازی؟

Ҳадиси мо наме пурсӣ , ки донад бо ки ҳамрозӣ ?

حدیث ما نمی پرسی، که داند با که همرازی؟

Кулоҳ андозад аз сари гоҳ дидани қомати хубон

کلاه اندازد از سر گاه دیدن قامت خوبان

Ту сар май аФгнӣ , ҷоно , макун чандини сарафрозӣ

تو سر می افگنی، جانا، مکن چندین سرافرازی

Навозиш мекунӣу ҷон бурун меояд аз ҳасрат

نوازش می کنی و جان برون می آید از حسرت

Туоне мардумӣ кардан ки чашмӣ бар ман андозӣ

توانی مردمی کردن که چشمی بر من اندازی

Диламгар кофарии варзед гиря чист , эй дида ?

دلم گر کافری ورزید گریه چیست، ای دیده؟

Чу натавонам ки бустонам , макун беҳудаи ғаммозӣ

چو نتوانم که بستانم، مکن بیهوده غمازی

Маро бар ҷони расидаи захм ва ӯ машғӯли нози худ

مرا بر جان رسیده زخم و او مشغول ناز خود

Шикорӣ май тпд дар хӯну тарки маст дар бозӣ

شکاری می طپد در خون و ترک مست در بازی

Бақои шамъи бод , ар сад ҳазорон чун ту ме мерад

بقای شمع باد، ار صد هزاران چون تو می میرد

Аё парвонаи мқбл ки бар оташ ба парвозӣ

ایا پروانه مقبل که بر آتش به پروازی

Чу ҷонон кард ҷо дар дил , тўрў , эй ҷон бе ҳосил

چو جانان کرد جا در دل، تورو، ای جان بی حاصل

Ки бо султон ба як хонаи гадоиро чаҳ анбозӣ ?

که با سلطان به یک خانه گدایی را چه انبازی؟

зи дарди огаҳ нае , эй порсо , зон май диҳии пандам

ز درد آگه نه ای، ای پارسا، زان می دهی پندم

Агар чун ман шӯй бедил , бад-ӣн гуфтан напардозӣ

اگر چون من شوی بی دل، بدین گفتن نپردازی

Чаҳ дарди сари диҳӣ , хусрав , з гуфту гӯии хеш ӯ ро

چه درد سر دهی، خسرو، ز گفت و گوی خویش او را

Чаҳ нолии андарони бустон , на баси мурғи хуши овозӣ ?

چه نالی اندران بستان، نه بس مرغ خوش آوازی؟