эй ки бехок дарат дар дидаи ман нур нест

ای که بی خاک درت در دیده من نور نیست

Гар мисли ҷон меравад , тарки туам мақдӯр нест

گر مثل جان می رود، ترک توام مقدور نیست

Рӯзии андари кӯии худбинии қиёмати хоста

روزی اندر کوی خودبینی قیامت خواسته

Зонка оҳи дардмандон кам зи нафх сувар нест

زانکه آه دردمندان کم ز نفخ صور نیست

Рух чаҳ пӯшӣ чун ҳадиси ҳасани ту пинҳон намонад

رخ چه پوشی چون حدیث حسن تو پنهان نماند

Гул ба сад пардаи дарун аз буии худ мастур нест

گل به صد پرده درون از بوی خود مستور نیست

Гар гуноҳам ҳаст дар рӯяти назар , маъзӯри дор

گر گناهم هست در رویت نظر، معذور دار

Зини гунаҳгар ҷон равад , ин низ чандон давр нест

زین گنه گر جان رود، این نیز چندان دور نیست

Санги дарбон ар чаҳ музд ҷонаст низ аз дар марон

سنگ دربان ار چه مزد جانست نیز از در مران

Каз пай мурдан расед ӣнҷо , вале муздур нест

کز پی مردن رسید اینجا، ولی مزدور نیست

Пурсиш ман омадӣ , ваз диданат ҷон ме равад

پرسش من آمدی، وز دیدنت جان می رود

Куштанат , эй ҷони ман пурсидан ранҷур нест

کشتنت، ای جان من پرسیدن رنجور نیست

Дар шаби торики ҳиҷронам ба сар шуд рӯзгор

در شب تاریک هجرانم به سر شد روزگار

Чун тавон кардан чун шамъи бахти мо ронўр нест

چون توان کردن چون شمع بخت ما رانور نیست

Дили зи султони хаёли иқтоъ ғам шуд , чун кунам

دل ز سلطان خیال اقطاع غم شد، چون کنم

Шаҳнаи ҷонро зи султони хирад маншур нест

شحنه جان را ز سلطان خرد منشور نیست

Гирягар лашкар кашад нола раҳад гиря чаҳ суд ?

گریه گر لشکر کشد ناله رهد گریه چه سود؟

Чун ҳазор умед , бар як коми дил Мансур нест

چون هزار امید، بر یک کام دل منصور نیست

эй хаёли ёр сӯрат мекунӣ дар дили маро

ای خیال یار صورت می کنی در دل مرا

Сабри хусравро рақам дар дафтар шопӯр нест

صبر خسرو را رقم در دفتر شاپور نیست