Дилӣ дорам дар ӯ дардӣу доғӣ

دلی دارم در او دردی و داغی

Ки икдм несташ аз ғами фироқӣ

که یکدم نیستش از غم فراغی

Ба ҳар дил аз дилам сӯзӣ бигирад

به هر دل از دلم سوزی بگیرد

Бисӯзад чун чароғӣ аз чароғӣ

بسوزد چون چراغی از چراغی

Азин шакарлабони шамъи сӯрат

ازین شکرلبان شمع صورت

Ба бозӣ сӯхтанд ҳар тарафи лоғӣ

به بازی سوختند هر طرف لاغی

ШкоФндми ҷигар , ваз ғамза гӯйанд

شکافندم جگر، وز غمزه گویند

Ҷароҳатро бибояд кард доғӣ

جراحت را بباید کرد داغی

Кам аз назорае , борӣ ки ҳастат

کم از نظاره ای، باری که هستت

Дамид сабзае бар гирди боғӣ

دمید سبزه ای بر گرد باغی

Рақиби Рӯсияро кун зи худ давр

رقیب روسیه را کن ز خود دور

Хуй булбул наярзад хуии зоғӣ

خوی بلبل نیرزد خوی زاغی

Бирезади оби хусрав чун наризад

بریزد آب خسرو چون نریزد

Ки гул ҳайфаст дар чанги калоғӣ

که گل حیف است در چنگ کلاغی