Ман бод нахоҳам ки вазад бар чу ту боғӣ

من باد نخواهم که وزد بر چو تو باغی

То аз ту насимӣ нарасонад ба димоғӣ

تا از تو نسیمی نرساند به دماغی

Хуши давлати мурғӣ ки хӯрд бар зи ту , моием

خوش دولت مرغی که خورد بر ز تو، ماییم

Каз давр харобем ба бӯе чу ту боғӣ

کز دور خرابیم به بویی چو تو باغی

Гар хоҳ ба бозор шавам , хоҳ ба бустон

گر خواه به بازار شوم، خواه به بستان

Моро зи рахти сӯй дигар нест фироқӣ

ما را ز رخت سوی دگر نیست فراغی

Гар ҷилваи товуси з рӯй ту набинем

گر جلوه طاووس ز روی تو نبینیم

Дар кӯй ту мейрем ба меҳмонии зоғӣ

در کوی تو میریم به مهمانی زاغی

Ту доғи ҷигарро чаҳ шиносӣ ки набӯдат

تو داغ جگر را چه شناسی که نبودت

Ҷуз аз май гулранг ба домони ту доғӣ

جز از می گلرنگ به دامان تو داغی

Парвона ки ҷонро ба сари шамъ фидо кард

پروانه که جان را به سر شمع فدا کرد

Дар Машҳади хеш аз тани худ сӯхти чароғӣ

در مشهد خویش از تن خود سوخت چراغی

Он ба ки ман сӯхтаи пеш ту ниёем

آن به که من سوخته پیش تو نیایم

Зебо набӯд пеши гулии бонги калоғӣ

زیبا نبود پیش گلی بانگ کلاغی

Лоғаст турои куштан , агар лутф дигар нест

لاغ است ترا کشتن، اگر لطف دگر نیست

Бории зи ман длшдаҳи ёди ор ба лоғӣ

باری ز من دلشده یاد آر به لاغی

Наомад зи дили хастаи хабар ,гар чаҳ ки хусрав

نآمد ز دل خسته خبر، گر چه که خسرو

Аз гиря давонед чапу рости улоғӣ

از گریه دوانید چپ و راست الاغی