Зиҳии рӯяти шукуфтаи лолаи зорӣ

زهی رویت شکفته لاله زاری

Дар ҳасани турои гули пардаи дорӣ

در حسن ترا گل پرده داری

Рахтро беҳтар аз ма май шуморам

رخت را بهتر از مه می شمارم

Вазин беҳтар намедонам шуморӣ

وزین بهتر نمی دانم شماری

Дарахт сандал омад қомати ту

درخت صندل آمد قامت تو

Ки май печад дар ӯ зулфат чу Марӣ

که می پیچد در او زلفت چو ماری

Равон кардӣ саманди Комрон ро

روان کردی سمند کامران را

Нтрсидӣ ки бархезад ғуборӣ

نترسیدی که برخیزد غباری

Ба дунболат равон шуд оби чашмам

به دنبالت روان شد آب چشمم

Ки резад бар сари роҳати нисорӣ

که ریزد بر سر راهت نثاری

Чу худ рафтӣ ба таскини дили ман

چو خود رفتی به تسکین دل من

Хаёли хешро бифирист борӣ

خیال خویش را بفرست باری

Бихоҳам ёдгорӣ аз ту , лекин

بخواهم یادگاری از تو، لیکن

Хаёласт инки бидиҳии ёдгорӣ

خیال است اینکه بدهی یادگاری

Дилами як чанд буд андари пас кор

دلم یک چند بود اندر پس کار

Фироқати боз пеш оварад корӣ

فراقت باز پیش آورد کاری

Гулӣ нашукуфта бахтамро зи васлат

گلی نشکفته بختم را ز وصلت

зи ғам ҳар мӯӣ бар тани гашти хорӣ

ز غم هر موی بر تن گشت خاری

зи шохи васл чун баррагӣ надорам

ز شاخ وصل چون برگی ندارم

Бихоҳам аз ҷаноби шоҳи борӣ

بخواهم از جناب شاه باری

зи баҳри назми хусрав дар нисорат

ز بحر نظم خسرو در نثارت

Кашад ҳар лаҳза дар шоҳсўорӣ

کشد هر لحظه در شاهسواری