Ишқи оташам дар ҷон заду ҷонон азон дигарон

عشق آتشم در جان زد و جانان ازان دیگران

Моро ҷигар бирён шуд ва ӯ миҳмони дигарон

ما را جگر بریان شد و او میهمان دیگران

эй мурғи ҷон , зини нолаи бас , чун нест ҷонони зи он ту

ای مرغ جان، زین ناله بس، چون نیست جانان ز آن تو

Беҳуда афғон мекунӣ дар бӯстони дигарон

بیهوده افغان می کنی در بوستان دیگران

Гуҳи нақди ҷони лабро даҳум , гуҳи мояи дили дида ро

گه نقد جان لب را دهم، گه مایه دل دیده را

Ман бўолФзўлӣ мекунам , коло аз он дигарон

من بوالفضولی می کنم، کالا از آن دیگران

Ҷӯям зи перон беғамӣ , лекини чунин бахтами куҷо ?

جویم ز پیران بی غمی، لیکن چنین بختم کجا؟

Бо ман ҷавон мардӣ кунад бахти ҷавони дигарон

با من جوان مردی کند بخت جوان دیگران

Гар куштанӣ шуд бедилӣ , то кӣ зи халқами сарзаниш ?

گر کشتنی شد بیدلی، تا کی ز خلقم سرزنش؟

Борӣ ба теғи хеши каш , чанд аз забони дигарон ?

باری به تیغ خویش کش، چند از زبان دیگران؟

Бигзор меРом бар дарат , манимоӣ хубон дигар

بگذار میرم بر درت، منمای خوبان دگر

МФрсти хоки кӯии худ бар остони дигарон

مفرست خاک کوی خود بر آستان دیگران

Бар дигарон мебандӣам , эй чашмаи ҳайвон , бикун

بر دیگران می بندی ام، ای چشمه حیوان، بکن

Чун худ бишустӣ аз дилами ному нишони дигарон

چون خود بشستی از دلم نام و نشان دیگران

Гӯям ки мардум аз ғамат , гӯйӣ ки натавон ин қадар

گویم که مردم از غمت، گویی که نتوان این قدر

Саҳласт охир , ҷони ман , мурдан ба ҷони дигарон

سهل است آخر، جان من، مردن به جان دیگران

Ту суд кардӣ бандаро , ман ҷон зиён додам ба ту

تو سود کردی بنده را، من جان زیان دادم به تو

Мапаснд баҳри суди худ чандини зиёни дигарон

مپسند بهر سود خود چندین زیان دیگران

Ту май хурӣ , ман дарду ғам , яъне раво бошад чунин

تو می خوری، من درد و غم، یعنی روا باشد چنین

Шарбати ту ошомӣу таб дар устихони дигарон

شربت تو آشامی و تب در استخوان دیگران

Хусрав ба тори мӯии ту ҷон медиҳад дигари ҷаҳон

خسرو به تار موی تو جان می دهد دیگر جهان

Гар чаҳ алии алрғми манӣ ҷону ҷаҳони дигарон

گر چه علی الرغم منی جان و جهان دیگران