Марои дил бо яке мондаи сет ҷое

مرا دل با یکی مانده ست جایی

Ки ноед рӯзӣ аз кӯяши сабое

که ناید روزی از کویش صبایی

Ҳамаи каси зи оташи бегонаи сӯзад

همه کس ز آتش بیگانه سوزد

Ман мискин ба доғи ошноӣ

من مسکین به داغ آشنایی

Биё , эй зоғ , кин он устихон аст

بیا، ای زاغ، کاین آن استخوان است

Ки бар вай соя андозад ҳумое

که بر وی سایه اندازد همایی

Мазан таъна парешонем бигзор

مزن طعنه پریشانیم بگذار

Ки умрам рафт бар боди ҳавоӣ

که عمرم رفت بر باد هوایی

Ба ҷурми ишқи куштан ҳоҷатам нест

به جرم عشق کشتن حاجتم نیست

Ки донад ишқ кардан ҳам сазое

که داند عشق کردن هم سزایی

Мау хуршеди гӯ , бар ҷой худ бош

مه و خورشید گو، بر جای خود باش

Ки мо ҳам шоҳидӣ дорем ҷое

که ما هم شاهدی داریم جایی

зи ишқати кори ман ҷое расидаи сет

ز عشقت کار من جایی رسیده ست

Биҷузи мурдан наме байнами давое

بجز مردن نمی بینم دوایی

зи теғати бими хусрав беш аз ин нест

ز تیغت بیم خسرو بیش از این نیست

Ки гирад доманати хӯни гадоӣ

که گیرد دامنت خون گدایی