эй фитнаи зи чашми ту нишоне

ای فتنه ز چشم تو نشانی

Болои ту офати ҷаҳонӣ

بالای تو آفت جهانی

Мӯеи сет ба зулфи ту ки сад бор

مویی ست به زلف تو که صد بار

Бар бод бидод хону Монӣ

بر باد بداد خان و مانی

Ман бо ту ба ҷуз назар надорам

من با تو به جز نظر ندارم

Ҳошо ки ба бади барии гумоне

حاشا که به بد بری گمانی

Бӯсӣ ҳавасам кунад , валикин

بوسی هوسم کند، ولیکن

Хушнӯд наме шӯй ба ҷонӣ

خشنود نمی شوی به جانی

Гар лаб набӯд , кам аз ҳадисӣ

گر لب نبود، کم از حدیثی

Вар дил надиҳӣ , кам аз забонӣ

ور دل ندهی، کم از زبانی

Гар мекашадам рақиби бдхўӣ

گر می کشدم رقیب بدخوی

Бигзор сегӣу устихонӣ

بگذار سگی و استخوانی

эй зулф дарав мапӣч зинҳор

ای زلف درو مپیچ زنهار

Козрдаҳ шавад чунон миёнӣ

کآزرده شود چنان میانی

Дил гум карда сети хусрав , он кист

دل گم کرده ست خسرو، آن کیست

Каз гумшудагон диҳад нишоне

کز گمشدگان دهد نشانی