Гар чашми ман дар рӯй он хуршед рухсор омадӣ

گر چشم من در روی آن خورشید رخسار آمدی

Охири шаби умедро субҳӣ падедор омадӣ

آخر شب امید را صبحی پدیدار آمدی

То кӣ дувум чун бихўдӣ дар Кувайт ар бахтами бадӣ

تا کی دوم چون بیخودی در کویت ار بختم بدی

ё пой дар санг омадӣ ё сар ба девор омадӣ

یا پای در سنگ آمدی یا سر به دیوار آمدی

Гар дӯст будӣ ёри ман , кӣ хостии озори ман ?

گر دوست بودی یار من، کی خواستی آزار من؟

Осон гирифтӣ кори ман , ҳар чанд душвор омадӣ

آسان گرفتی کار من، هر چند دشوار آمدی

Пушти ман аз ғами гашти хам , каз бахт бинмудӣ ситам

پشت من از غم گشت خم، کز بخت بنمودی ستم

Ҳаргизи чунин хории зи ғам бар ҷон ғмхўор омадӣ ?

هرگز چنین خاری ز غم بر جان غمخوار آمدی؟

Дардӣ ки дорам дар ниҳон каз ёри ҷустии каси нишон

دردی که دارم در نهان کز یار جستی کس نشان

Ҳар мӯии ман гаштии забон , як як ба гуфтор омадӣ

هر موی من گشتی زبان، یک یک به گفتار آمدی

То кӣ зи бедорӣ маро бошад ду дида дар ҳаво

تا کی ز بیداری مرا باشد دو دیده در هوا

эй кош ! тирӣ аз само бар чашм бедор омадӣ

ای کاش! تیری از سما بر چشم بیدار آمدی

Хусрави чунон гашт аз сухан , кандар миёни анҷуман

خسرو چنان گشت از سخن، کاندر میان انجمن

Аз дӯст дар гуфтӣ сухан , душман ба гуфтор омадӣ

از دوست در گفتی سخن، دشمن به گفتار آمدی