Баҳри кушод олимӣ бигушо зи зулфи худ хамӣ
بهر گشاد عالمی بگشا ز زلف خود خمی
Дар печи печи зулфи ту пӯшида шуд чун олимӣ
در پیچ پیچ زلف تو پوشیده شد چون عالمی
Длҳост дар зулфат агар шона кунӣ оҳиста тар
دلهاست در زلفت اگر شانه کنی آهسته تر
Зеро набояд ногаҳонӣ хӯнӣ чакад аз ҳар хамӣ
زیرا نباید ناگهانی خونی چکد از هر خمی
Чанд аз хаёлат ҳар шабии субҳи дуруғинами дамад
چند از خیالت هر شبی صبح دروغینم دمد
эй офтоби ростӣ , аз содиқии охири дамӣ !
ای آفتاب راستی، از صادقی آخر دمی!
Дар ҳам шудаи ном туро мегарему ҷонам ба лаб
در هم شده نام ترا می گریم و جانم به لب
Як хандаи ту бас буд шарбат барои дарҳамӣ
یک خنده تو بس بود شربت برای درهمی
Бо хеш гӯям рози ту , баси сӯзаму дам дар кашам
با خویش گویم راز تو، بس سوزم و دم در کشم
Рашк оядам кандар ғамат анбоз гардад муҳаррамӣ
رشک آیدم کاندر غمت انباز گردد محرمی
Ғмҳоти оради пай ба дил ,гар бугсалади он силки ғам
غمهات آرد پی به دل، گر بگسلد آن سلک غم
Пайвандам аз хӯни ҷигари бунаами ғамиро бар ғамӣ
پیوندم از خون جگر بنهم غمی را بر غمی
Хусрави гирифтори ту ва чун ҳаст чашмати нотавон
خسرو گرفتار تو و چون هست چشمت ناتوان
Гирди сарат озод кун бечораи мурғии пари камӣ
گرد سرت آزاد کن بیچاره مرغی پر کمی