эй наниҳода ҳеҷ гуҳи тан ба ризоӣ чун манӣ

ای ننهاده هیچ گه تن به رضای چون منی

Тофта чун ситамгарони дасти вафоӣ чун манӣ

تافته چون ستمگران دست وفای چون منی

Ман ба ризои хештани ҷон ба фидоат ме кунам

من به رضای خویشتن جان به فدات می کنم

Нест дилат ки дар диҳии тан ба ризоӣ чун манӣ

نیست دلت که در دهی تن به رضای چون منی

Май гузарӣ ва бе хатои рости гирифта бар дилам

می گذری و بی خطا راست گرفته بر دلم

Новаки ғамза май занӣ , чист ?хитой чун манӣ ?

ناوک غمزه می زنی، چیست خطای چون منی؟

Гар ба бақои худ маро нест Муродӣ аз рахт

گر به بقای خود مرا نیست مرادی از رخت

Ту ба мурод худ бизӣ , на ба бақоӣ чун манӣ

تو به مراد خود بزی، نه به بقای چون منی

Баҳри наҷоти хештани даст чаҳ дар дуои занам

بهر نجات خویشتن دست چه در دعا زنم

Чун ба фалак намерасад дасти дуоӣ чун манӣ

چون به فلک نمی رسد دست دعای چون منی

Ишқи бабрад аз серуми гавҳари ақлу лоҷарам

عشق ببرد از سرم گوهر عقل و لاجرم

Чарх ба ришта адаб кард сазоӣ чун манӣ

چرخ به رشته ادب کرد سزای چون منی

Бас ки чу мурғи кандаи пари хастаи хори меҳнатам

بس که چو مرغ کنده پر خسته خار محنتم

Нест ба ҷузи сумуми ғами боди сабоӣ чун манӣ

نیست به جز سموم غم باد صبای چون منی

Чун ба ҳамаи ҷаҳон маро нест ба ҷои ту касе

چون به همه جهان مرا نیست به جای تو کسی

Марҳамат ар кунӣ сазад , хосса ба ҷой чун манӣ

مرحمت ار کنی سزد، خاصه به جای چون منی

Хусрави бедили туами булбули боғи орзӯ

خسرو بیدل توام بلبل باغ آرزو

Ишқ ба пардаи ҷафо баста навой чун манӣ

عشق به پرده جفا بسته نوای چون منی