Псроу нознино , ба киришмаи гоҳ гоҳе

پسرا و نازنینا، به کرشمه گاه گاهی

Агар иттифоқат уфтад , ба фитодагони нигоҳӣ !

اگر اتفاقت افتد، به فتادگان نگاهی!

зи ғамати куҷои гурезам ки ҷаҳон гирифт ҳасанат

ز غمت کجا گریزم که جهان گرفت حسنت

зи ту ҳам ба тест , ёро , агарам буд паноҳӣ

ز تو هم به تست، یارا، اگرم بود پناهی

Шарафи ҳалоки мобайн , ба ду бӯсаи ҷони нави даҳ

شرف هلاک مابین، به دو بوسه جان نو ده

Кигар ин умед бошад , бизӣем чандгоҳӣ

که گر این امید باشد، بزییم چندگاهی

Чу фиғон кунам ба Кувайт , зи алии аллоҳам чаҳ ранҷӣ ?

چو فغان کنم به کویت، ز علی اللهم چه رنجی؟

Дар шаҳ тиҳӣ набошад зи нафири додхоҳӣ

در شه تهی نباشد ز نفیر دادخواهی

Накунӣ ту роҳи кӯтаҳ бар мо ва ҳар замонӣ

نکنی تو راه کوته بر ما و هر زمانی

Ба фанои раҳами намояди аҷалу дарози роҳӣ !

به فنا رهم نماید اجل و دراز راهی!

Ба умед бо ту моро чу нарафт пеши корӣ

به امید با تو ما را چو نرفت پیش کاری

Пас аз ин чу номродони ману гӯшаеу оҳӣ

پس از این چو نامرادان من و گوشه ای و آهی

Чаҳ дароз буд имшаб ки хаёл бар сар омад

چه دراز بود امشب که خیال بر سر آمد

Бидамед субҳ , лекин чу ба сар расед моҳӣ

بدمید صبح، لیکن چو به سر رسید ماهی

Ба яке зи ҳмншинони сухани ту дӯш гуфтам

به یکی ز همنشینان سخن تو دوش گفتم

Ки ту дидае фалони рочў ба сари сияҳи кулоҳӣ

که تو دیده ای فلان راچو به سر سیه کلاهی

Ба ҷавоб гуфт хусрави ту куҷои рисӣ ба васфаш

به جواب گفت خسرو تو کجا رسی به وصفش

Назарии з давр мекун ба ҷамоли подшоҳӣ

نظری ز دور می کن به جمال پادشاهی