Он чашми шӯхро байн ҳар ғамзае балое

آن چشم شوخ را بین هر غمزه‌ای بلایی

Ваон лаъл ноб бингар ҳар хандае ҷафое

وان لعل ناب بنگر هر خنده‌ای جفایی

Ҳар абрӯеи зи рӯяти миҳроби бути парастӣ

هر ابرویی ز رویت محراب بت‌پرستی

Ҳар тори мӯи зи зулфати зуннори порсое

هر تار مو ز زلفت زنار پارسایی

Гӯйанд , чист ҳолати он дам ки пешат ояд ?

گویند، چیست حالت آن دم که پیشت آید؟

Чун бошад онкии ногуҳ паш оядаш балое

چون باشد آنکه ناگه پش آیدش بلایی

Ин ғам ки ҳаст донам ҳар ду зи ту барин дил

این غم که هست دانم هر دو ز تو برین دل

Май каш ки золимиро хуш мекунӣ сазое

می کش که ظالمی را خوش می کنی سزایی

Гар ғарқа бар наёрӣ , борӣ кам аз фусӯсӣ

گر غرقه بر نیاری، باری کم از فسوسی

эй ошноат ҳар дам дар хӯни ошноӣ

ای آشنات هر دم در خون آشنایی

Васлати ҳамин қадари баси коФтодмт чу дар раҳ

وصلت همین قدر بس کافتادمت چو در ره

Аз раҳ кунӣ ба як сӯи сангӣ ба пушти пое

از ره کنی به یک سو سنگی به پشت پایی

Савдои зулфи он бут имшаб бикушт мо ро

سودای زلف آن بت امشب بکشت ما را

Оҳ , эй шаб , сияҳи рӯ , поёнат нест ҷое

آه، ای شب، سیه رو، پایانت نیست جایی

Ман худ зи меҳнат худ будам ба ҷон дигар сӯ

من خود ز محنت خود بودم به جان دگر سو

Ваа каз куҷо фитодӣ бар ҷони мубталое

وه کز کجا فتادی بر جان مبتلایی

Султони ман туоне меҳмони хусрави ое

سلطان من توانی مهمان خسرو آیی

Бедорӣаст имшаб дар хонаи гадоӣ

بیداری است امشب در خانه گدایی