Онкии маро дар диластгар ба канор омадӣ

آنکه مرا در دل است گر به کنار آمدی

Касе ситами рӯзгор бар ман зор омадӣ

کسی ستم روزگار بر من زار آمدی

Ёри з дастам бирафт , кори з дастам намонад

یار ز دستم برفت، کار ز دستم نماند

Кор ба дастаст , агар даст ба ёр омадӣ !

کار به دست است، اگر دست به یار آمدی!

Дасти ман онгаҳ ки гашт аз сари зулфаши ҷудо

دست من آنگه که گشت از سر زلفش جدا

Кош ки пои ҳаёт бар дам мор омадӣ

کاش که پای حیات بر دم مار آمدی

Сабру дил аз ман бирафт , қадари ндонстмш

صبر و دل از من برفت، قدر ندانستمش

Аз паии ин рӯзгори ин ду ба кор омадӣ

از پی این روزگار این دو به کار آمدی

Аз пас солии магар рӯй намояд чу гул

از پس سالی مگر روی نماید چو گل

Ғунча ки бастаи қабои бод савод омадӣ

غنچه که بسته قبا باد سواد آمدی

Хусрав аз он як канори ҷон ба миёни рехтӣ

خسرو از آن یک کنار جان به میان ریختی

Онкӣ бирафт аз миёнгар ба канор омадӣ

آنکه برفت از میان گر به کنار آمدی