Бо ғамаш ху кардам имшаб ,гар чаҳ дар зории гузашт

با غمش خو کردم امشب، گر چه در زاری گذشت

Ёд мекардам азон шабҳо ки дар ёрии гузашт

یاد می‌کردم از آن شب‌ها که در یاری گذشت

Хоб ҳам ноед гуҳӣ то дидамӣ вақте , магар

خواب هم ناید گهی تا دیدمی وقتی، مگر

Зон шаби фаррух ки бо ёрам ба бедории гузашт

زان شب فرخ که با یارم به بیداری گذشت

Бар дараш судами ҳамаи шаби дидау чашми маро

بر درش سودم همه شب دیده و چشم مرا

Иззатӣ буд , ар чаҳ бар хок дараш хории гузашт

عزتی بود، ار چه بر خاک درش خواری گذشت

Мардумон гӯйанд чунӣ дар хаёли зулф ӯ

مردمان گویند چونی در خیال زلف او

Чун буд мурғӣ ки умраш дар гирифтории гузашт

چون بود مرغی که عمرش در گرفتاری گذشت

Нӯши бодо бар ман ва ту шарбати айш , ар чаҳ дӯш

نوش بادا بر من و تو شربت عیش، ار چه دوش

Бар ту дар май хӯрдан ва бар ман ба душвории гузашт

بر تو در می خوردن و بر من به دشواری گذشت

Гар чаҳ дар ҳиҷри туами ҷуз хӯрдани ғам кор нест

گر چه در هجر توام جز خوردن غم کار نیست

Ҳам фусӯси ман зи умрии кон ба бекории гузашт

هم فسوس من ز عمری کان به بیکاری گذشت

Нохуши он вақте ки бар зиндаи дилон беишқ рафт

ناخوش آن وقتی که بر زنده‌دلان بی‌عشق رفت

Зойеъи он рӯзӣ ки бар мисатон ба ҳушёрии гузашт

ضایع آن روزی که بر مستان به هشیاری گذشت

Моҷарои дӯш май пурсӣ ки чун бигузашт ҳол

ماجرای دوش می‌پرسی که چون بگذشت حال

эй сарати гирдам , чаҳ май пурсӣ , ба душвории гузашт

ای سرت گردم، چه می‌پرسی، به دشواری گذشت

Дил гарон шуд арча аз бори ғамати хусрав , аз анк

دل گران شد ارچه از بار غمت خسرو، از آنک

Шахс чун мӯяши зи олам бо сбкбории гузашт

شخص چون مویش ز عالم با سبکباری گذشت