эй сад шикасти зулфи турои зер ҳар хамӣ

ای صد شکست زلف ترا زیر هر خمی

Дар ҳар хамяши монда ба ҳар гӯшаи дарҳамӣ

در هر خمیش مانده به هر گوشه درهمی

Гуҳи гуҳ ба ноз шона кун он зулфро , магар

گه گه به ناز شانه کن آن زلف را، مگر

Дилҳои дўрмондаҳ бурун ояд аз хамӣ

دلهای دورمانده برون آید از خمی

Мӯе шудам зи ҳиҷр ва ту гӯйӣ каз ин қадар

مویی شدم ز هجر و تو گویی کز این قدر

Кин аз пай ман аст нагунҷам ба олимӣ

کاین از پی من است نگنجم به عالمی

Дар рашки он ки дар ғам ту гардадам шарик

در رشک آن که در غم تو گرددم شریک

намемеРому ғам ту нагӯям ба ҳамдамӣ

می میرم و غم تو نگویم به همدمی

Гар ҷон равад , ту пурсиш беморем мё

گر جان رود، تو پرسش بیماریم میا

Тарсам ки дар дил оядат аз диданам наме

ترسم که در دل آیدت از دیدنم نمی

Афсӯс мурданам махӯр , эй подшоҳи ҳасан

افسوس مردنم مخور، ای پادشاه حسن

Зеро гадоӣ мурда наярзад ба мотамӣ

زیرا گدای مرده نیرزد به ماتمی

Чун дарди куҳна дар дили ман ёдгори тест

چون درد کهنه در دل من یادگار تست

Ёрб мабод дарди марои ҳеҷ марҳамӣ

یارب مباد درد مرا هیچ مرهمی

Гар бе ту дар биҳишт барандам , занами зи оҳ

گر بی تو در بهشت برندم، زنم ز آه

Оташ дар он биҳишт ки гардад ҷаҳаннамӣ

آتش در آن بهشت که گردد جهنمی

Набӯд аҷаб ки меҳри ту май равед аз замин

نبود عجب که مهر تو می روید از زمین

Ҳар ҷо ки аз ду дида хусрав чакад наме

هر جا که از دو دیده خسرو چکد نمی