Басӣ намонад ки ҷонӣ бурун равад зи ғарибӣ

بسی نماند که جانی برون رود ز غریبی

Ҳануз менарасонад марои зи зулфи ту таййибӣ

هنوز می نرساند مرا ز زلف تو طیبی

Мабод хоби хуши он шӯхро ки ғамзаи шӯхаш

مباد خواب خوش آن شوخ را که غمزه شوخش

Фгнди хори муғелон ба хобгоҳи ғарибӣ

فگند خار مغیلان به خوابگاه غریبی

зи дард ишқ бамурдам хабар диҳед , рафиқон

ز درد عشق بمردم خبر دهید، رفیقان

Агар муфарраҳ сабраст дар дукони табибӣ

اگر مفرح صبر است در دکان طبیبی

Надодем чу змонӣ ба теғи розӣам , акнӯн

ندادیم چو ضمانی به تیغ راضیم، اکنون

Ишоратӣ ба карам , ҷони ман , ба сӯии рақибӣ

اشارتی به کرم، جان من، به سوی رقیبی

Чу бут параст шудам аз ту , баъди азин ману Кувайт

چو بت پرست شدم از تو، بعد ازین من و کویت

Ба дӯши риштаи зуннорӣ ва ба дасти салибӣ

به دوش رشته زناری و به دست صلیبی

Зкўаҳ ҳасан бидиҳ зон ба ҳар чаҳ май рисӣ , ар чаҳ

زکوة حسن بده زان به هر چه می رسی، ار چه

намерасад ба гадоёни даври мондаи насибӣ

نمی رسد به گدایان دور مانده نصیبی

Ба гоҳ дидан ту хусрав аз бало чаҳ хӯрд ғам

به گاه دیدن تو خسرو از بلا چه خورد غم

Чаҳ ғами назорагии шоҳро зи чӯби нақибӣ

چه غم نظارگی شاه را ز چوب نقیبی