Ёраст ва сад киришма , шаҳрасту хубрӯе

یار است و صد کرشمه، شهر است و خوبرویی

Моиему таъни душман , халқӣу гуфтугӯе

ماییم و طعن دشمن، خلقی و گفتگویی

ӯ бад кунад ба шухӣ , ман ҷуз накӯ нагӯям

او بد کند به شوخی، من جز نکو نگویم

Чун гӯям инки бо ман бад мекунад никуӣ

چون گویم اینکه با من بد می کند نکویی

Бихўди шудем , соқӣ , зон нозанини маҷлис

بیخود شدیم، ساقی، زان نازنین مجلس

Соғар ба дигарон даҳ , моро басаст бӯе

ساغر به دیگران ده، ما را بس است بویی

Мӯӣ миёнат бинишаст андари тан чу мӯем

موی میانت بنشست اندر تن چو مویم

Бо онкӣ дар нагунҷад , мӯеи миёни мӯе

با آنکه در نگنجد، مویی میان مویی

Дорам тании сафолини дили сахтии ту бар сар

دارم تنی سفالین دل سختی تو بر سر

Каси сангро чаҳ гуяд ,гар бишиканади сабуе

کس سنگ را چه گوید، گر بشکند سبویی

Як раҳи турои бубинам , пас пеши ту бимирам

یک ره ترا ببینم، پس پیش تو بمیرم

Ман беш аз ин надорам , дар олами орзӯе

من بیش از این ندارم، در عالم آرزویی

Абрӯати ҳамчуи мижгон , эй шаҳсавори хубон

ابروت همچو مژگان، ای شهسوار خوبان

Ҳоле барои бозӣ дорам сиррӣ чу гӯйӣ

حالی برای بازی دارم سری چو گویی

Маҷнӯн , шунида бошӣ , каз дасти ишқ чун шуд ?

مجنون، شنیده باشی، کز دست عشق چون شد؟

Пеши ой то бибинӣ дармондаи зи орзӯе

پیش آی تا ببینی درمانده ز آرزویی

Силии зи ҳеҷ борон дар кӯй ӯ наомад

سیلی ز هیچ باران در کوی او نیامد

Гар оби дидаи мо бо худ набарди ҷӯӣ

گر آب دیده ما با خود نبرد جویی

Ту май рӯйу хусрави наъраи занон ба пешат

تو می روی و خسرو نعره زنان به پیشت

Султон ва сад таҷаммули човуши ваҳоиу ҳўиӣ

سلطان و صد تجمل چاوش وهای و هویی