эй зи зулфи ту машктар бӯе

ای ز زلف تو مشک تر بویی

Вази миёни ту то адами мӯе

وز میان تو تا عدم مویی

Гули зи ту нарм шуд чунон ки ба боғ

گل ز تو نرم شد چنان که به باغ

Нарме мекунад ба ҳар туе

نرمیی می کند به هر تویی

Моҳ нав гардад аз ту зеру зибр

ماه نو گردد از تو زیر و زبر

Гар ишорат кунӣ ба абрӯе

گر اشارت کنی به ابرویی

Пеши чавгони зулфат аз сари ҳол

پیش چوگان زلفت از سر حال

Сар зада мерӯем чун гӯйӣ

سر زده می رویم چون گویی

Чанд ҷои хешро кунам қурбон

چند جا خویش را کنم قربان

Кат набинад касе з ҳар сӯе

کت نبیند کسی ز هر سویی

Ёри ман рӯи мтоб ё бинмоӣ

یار من رو متاب یا بنمای

Ҷои дигар чу рӯй худ рӯе

جای دیگر چو روی خود رویی

Паҳлавӣ ман нишин ки бе ту шабӣ

پهلوی من نشین که بی تو شبی

Бар заминам насуд паҳлуе

بر زمینم نسود پهلویی

Ханда Эй кун ки бе хаёли лабат

خنده ای کن که بی خیال لبت

Дард хусрав надид доруе

درد خسرو ندید دارویی