Сабо омад , вале бӯе азон гулзор боистӣ

صبا آمد، ولی بویی ازان گلزار بایستی

Чаҳ суд аз буии гули моро , насим ёр боистӣ

چه سود از بوی گل ما را، نسیم یار بایستی

Рахш дар ҷилва нозаст ва ман аз гиряи нобӣно

رخش در جلوه نازست و من از گریه نابینا

Дариғо , дидаҳои бахти ман бедор боистӣ

دریغا، دیده های بخت من بیدار بایستی

Шабонгоҳам ки чун бераҳматон май кишти ҳиҷронаш

شبانگاهم که چون بی رحمتان می کشت هجرانش

Шафоати хоҳи ман он лаъл шкрбор боистӣ

شفاعت خواه من آن لعل شکربار بایستی

Чаҳ судам , зонка дар куштан расад халқӣ ба назора

چه سودم، زانکه در کشتن رسد خلقی به نظاره

Нигоҳии сӯии ман , зон наргис бемор боистӣ

نگاهی سوی من، زان نرگس بیمار بایستی

Шароб ишқ хӯрдам , нест каси корд ба сомонам

شراب عشق خوردم، نیست کس کارد به سامانم

Диламгар маст шуд , бории хирад ҳушёр боистӣ

دلم گر مست شد، باری خرد هشیار بایستی

Дар он соъат ки сарви ту ман андар бӯстон дидам

در آن ساعت که سرو تو من اندر بوستان دیدم

Агар дар чашми ман гул нест борӣ хор боистӣ

اگر در چشم من گل نیست باری خار بایستی

зи хӯбӣ ҳар чаҳ бояд нозанинонро ҳамаи дорӣ

ز خوبی هر چه باید نازنینان را همه داری

Валикин аз вафои холӣ бар он рухсор боистӣ

ولیکن از وفا خالی بر آن رخسار بایستی

Сегон дар кӯй ӯ шабгарду хусравро дарави раҳи не

سگان در کوی او شبگرد و خسرو را درو ره نی

Туфайли он сегон , бории марои ҳам бор боистӣ

طفیل آن سگان، باری مرا هم بار بایستی