Гузашти он кини дили зорами шикеб буд як чанде

گذشت آن کین دل زارم شکیبا بود یک چندی

Парешоне зулфаш омад ва зад роҳи хурсандӣ

پریشانی زلفش آمد و زد راه خرسندی

Ҷузи ин ширинии андари айши талхи худ наме байнам

جز این شیرینی اندر عیش تلخ خود نمی بینم

Ки гуҳ гуҳ мекунӣ бар гиряи талхами шикархандӣ

که گه گه می کنی بر گریه تلخم شکرخندی

Гўорони бод бар ҷону дилами заҳри фироқи ту

گواران باد بر جان و دلم زهر فراق تو

Набахшиданд он комам ки аз васлат хӯрам қандӣ

نبخشیدند آن کامم که از وصلت خورم قندی

Чаҳ май хндӣ , барин сомони ҷони ман ту , эй бе ғам

چه می خندی، برین سامان جان من تو، ای بی غم

Дилу сабрии ту дорӣу марои ҳам буд як чанде

دل و صبری تو داری و مرا هم بود یک چندی

Падар дорам ҳама дар панд ва ман дунболи кори худ

پدر دارم همه در پند و من دنبال کار خود

Мабодои ҳеҷ модарро чунин бдрўзи фарзандӣ

مبادا هیچ مادر را چنین بدروز فرزندی

Бигӯ , эй пндгў , номаш ки бошад марҳами ҷонам

بگو، ای پندگو، نامش که باشد مرهم جانم

Ки хусравро зи баҳри тарк ӯ тирии сет ҳар пандӣ

که خسرو را ز بهر ترک او تیری ست هر پندی