Ёри дили бардошти вази ранҷи дили мо ғам надошт

یار دل برداشت وز رنج دل ما غم نداشت

Зуҳра ам кард обу тимори ман дар ҳам надошт

زهره ام کرد آب و تیمار من در هم نداشت

Гиря ҳо кардам ки хӯн шуд санги хороро ҷигар

گریه ها کردم که خون شد سنگ خارا را جگر

Сангдили ёрам ки чашмаши қатра зон нам надошт

سنگدل یارم که چشمش قطره زان نم نداشت

Моҷарои дарди худ бар рӯй ӯ сад бори пеш

ماجرای درد خود بر روی او صد بار پیش

Як ба як гуфтем ва ӯро заррае зон ғам надошт

یک به یک گفتیم و او را ذره ای زان غم نداشت

Дай бурун рафтам фиғонҳо кардам ва бигиристам

دی برون رفتم فغانها کردم و بگریستم

Буд ӯ дар хоби мастӣу ғам олам надошт

بود او در خواب مستی و غم عالم نداشت

Дӯш бихўд бӯдаам дар бистари ғам то ба чошт

دوش بیخود بوده ام در بستر غم تا به چاشت

Ҳамчунон май сӯхти шамъу дидаи ман дам надошт

همچنان می سوخت شمع و دیده من دم نداشت

эй ки гӯйии хўшдлӣ , ёрб , ҳамин дар аҳди мо

ای که گویی خوشدلی، یارب، همین در عهد ما

Гашти пинҳон ё касе худ аз банӣ одам надошт

گشت پنهان یا کسی خود از بنی آدم نداشت

Сабри худ якборагии зонгўнаҳ аз мо бргзшт

صبر خود یکبارگی زانگونه از ما برگذشت

Ҳеҷ гуҳи гӯйӣ ки бо мо ошноӣ ҳам надошт

هیچ گه گویی که با ما آشنایی هم نداشت

Дайри зӣ , эй ишқ каз иқболи ту поянда буд

دیر زی، ای عشق کز اقبال تو پاینده بود

Ин матоъандау ғам , ҳеҷ чизе кам надошт

این متاع انده و غم، هیچ چیزی کم نداشت

Ин дили хусрав ки аз ишқи ҷавонон пухта шуд

این دل خسرو که از عشق جوانان پخته شد

Ҳамчунон хӯн монад каз ширини лабӣ марҳам надошт

همچنان خون ماند کز شیرین لبی مرهم نداشت