Рафт ёру орзӯӣ ӯ зи ҷон ман нарафт

رفت یار و آرزوی او ز جان من نرفت

Нақш ӯ аз пеши чашм хӯн фишон ман нарафт

نقش او از پیش چشم خون فشان من نرفت

Кӣ ба ҳиҷронаш чу ҷони мустаманд ман насӯхт

کی به هجرانش چو جان مستمند من نسوخت

Кас ба дунболаш ба ҷузи ашки равон ман нарафт

کس به دنبالش به جز اشک روان من نرفت

Ман бидон будам ки поиши гирам ва меРом ба даст

من بدان بودم که پایش گیرم و میرم به دست

Чун кунам кӯгоҳ рафтан дар миён ман нарафт

چون کنم کوگاه رفتن در میان من نرفت

Андарони соъат ки аз пеши ман шӯридаи бахт

اندران ساعت که از پیش من شوریده بخت

Рафт он бдхў , чаро он лаҳзаи ҷон ман нарафт

رفت آن بدخو، چرا آن لحظه جان من نرفت

Дили з ман дуздеду сртои пой ӯ ҷустам , набӯд

دل ز من دزدید و سرتا پای او جستم، نبود

Зери зулфаш буд ва дар онҷои гумон ман нарафт

زیر زلفش بود و در آنجا گمان من نرفت

Он замони кони қомат чун тир бар ман май гузашт

آن زمان کان قامت چون تیر بر من می گذشت

Ваа чаро пайконеи андари устихон ман нарафт

وه چرا پیکانی اندر استخوان من نرفت

Бас ки мурғи нома бар аз оҳи хусрав пар бсухт

بس که مرغ نامه بر از آه خسرو پر بسوخت

Нома дардам бидон номеҳрбон ман нарафт

نامه دردم بدان نامهربان من نرفت