Он савори каҷи калла каз нози султон ман аст

آن سوار کج کله کز ناز سلطان من است

Баси харобиҳо каз ӯ , дар ҷони вайрон ман аст

بس خرابی ها کز او، در جان ویران من است

Хӯни ман дар гарданам , комрўз дидам рӯй ӯ

خون من در گردنم، کامروز دیدم روی او

Чанги ман фардои маҳшари ҳам ба домон ман аст

چنگ من فردای محشر هم به دامان من است

Ҳар ки дар ҷо ҳур дорад , хонаи пиндоради биҳишт

هر که در جا حور دارد، خانه پندارد بهشت

Ман каз ӯ даврами зарурати хонаи зиндон ман аст

من کز او دورم ضرورت خانه زندان من است

То ҷудо мондам зи ту ҷуз ғам надорам мӯнисӣ

تا جدا ماندم ز تو جز غم ندارم مونسی

Ёри шабҳои фироқати чашми гирён ман аст

یار شبهای فراقت چشم گریان من است

Бас ки саҳрои гирам аз ғам , то дарун холӣ кунам

بس که صحرا گیرم از غم، تا درون خالی کنم

Ҳар гиёҳии мӯниси ғамҳои пинҳон ман аст

هر گیاهی مونس غمهای پنهان من است

Ҷони кашам аз ту ки ҳам хоба нагардад , бо ту , лек

جان کشم از تو که هم خوابه نگردد، با تو، لیک

Ман надонам кин туе дар сина ё ҷон ман аст

من ندانم کاین تویی در سینه یا جان من است

Шоҳи ишқам хок гуяд маснад ҷамшедем

شاه عشقم خاک گوید مسند جمشیدیم

Давлату иқболи ман ҳоли парешон ман аст

دولت و اقبال من حال پریشان من است

Хусрав , назмам , вале аз сарнавишти осмон

خسرو، نظمم، ولی از سرنوشت آسمان

Номаи дардам ки номи дӯсти унвон ман аст

نامه دردم که نام دوست عنوان من است