Он ки зулфу ориз ӯ ғайрати рӯз ва шаб аст

آن که زلف و عارض او غیرت روز و شب است

Ҷони ман аз меҳру моҳи равиш ҳар дам дар таб аст

جان من از مهر و ماه روش هر دم در تب است

Рашк уннобаст ё худ пистаи хандон ӯ

رشک عناب است یا خود پسته خندان او

Себ симинаст худ ё он туранҷ ғабғаб аст

سیب سیمین است خود یا آن ترنج غبغب است

Бози абри чашми ман бисёр борон шуд , магар

باز ابر چشم من بسیار باران شد، مگر

Моҳи хирмани сӯзи ман имшаб ба қалб ақрабаст ?

ماه خرمن سوز من امشب به قلب عقرب است؟

Бас ки фарёдами шаби ҳиҷрон ба гардун ме равад

بس که فریادم شب هجران به گردون می رود

Қудсёнро аз тазаллуми кор ёрб ёрб аст

قدسیان را از تظلم کار یارب یارب است

Май шуморам ҳар шабии ахтар аз оби чашму субҳ

می شمارم هر شبی اختر از آب چشم و صبح

Нест равшани кохтар бахтами кадомин кавкаб аст

نیست روشن کاختر بختم کدامین کوکب است

Соқио , бар лаби расони ҷомӣ ва онгаҳ даҳ ба мо

ساقیا، بر لب رسان جامی و آنگه ده به ما

Зонка моро чун қадаҳ аз тишнагии ҷон бар лаб аст

زانکه ما را چون قدح از تشنگی جان بر لب است

Тарк ҳар мазҳаб гирифтам , зонка назд пери дайр

ترک هر مذهب گرفتم، زانکه نزد پیر دیر

Зикри мазҳаби лоуболии зохтлоФ мазҳаб аст

ذکر مذهب لاابالی زاختلاف مذهب است

Моу маҷнӯн дар азал нӯшидаем аз як шароб

ما و مجنون در ازل نوشیده ایم از یک شراب

Дар миёни мо азон рӯи иттиҳод машраб аст

در میان ما ازان رو اتحاد مشرب است

Лоф доноӣ мазан хусрави магари девона Эй

لاف دانایی مزن خسرو مگر دیوانه ای

Дар дабистонӣ ки пери ақли Тифл мактаб аст

در دبستانی که پیر عقل طفل مکتب است