Шарбат васлат наҷӯям кори ман хӯн хӯрдани сет

شربت وصلت نجویم کار من خون خوردن ست

Ман хушами ту марҳами онҷоҳо расони козрднст

من خوشم تو مرهم آنجاها رسان کازردنست

Ҷони ман аз мояи ғамҳои ту парварда шуд

جان من از مایه غمهای تو پرورده شد

Халқ ғам гӯйанд ва назд банда ҷон парварданаст

خلق غم گویند و نزد بنده جان پروردنست

Куштани ман бар рақиб андоз ва худ ранҷа машав

کشتن من بر رقیب انداز و خود رنجه مشو

Зонка хӯн чун манӣ на лоиқ он гарданаст

زانکه خون چون منی نه لایق آن گردنست

Ёр маҳмил ронаду саргаштаи дилами дунбол ӯ

یار محمل راند و سرگشته دلم دنبال او

Дайр кардам ман ки ҷон дар рахт берун бурданаст

دیر کردم من که جان در رخت بیرون بردنست

Чоки доман мужда бадномем дод , эй сиришк

چاک دامن مژده بدنامیم داد، ای سرشک

Ёряш кун кӯи маро дар банд расво карданаст

یاریش کن کو مرا در بند رسوا کردنست

эй маломати гӯии ман , ҷое ки тобади офтоб

ای ملامت گوی من، جایی که تابد آفتاب

Зарраи саргаштаро чаҳ ҷой гирд оварданаст

ذره سرگشته را چه جای گرد آوردنست

Панди гӯй ё гуфтугӯ кам кун ки пайкони хӯрда ро

پند گوی یا گفتگو کم کن که پیکان خورده را

Дар кашӣдан беш аз ан ранҷаст кандар хӯрдан аст

در کشیدن بیش از ان رنج است کاندر خوردن است

Бас кун , эй мутриб ки шаҳр аз шуълаҳои ман бсухт

بس کن، ای مطرب که شهر از شعله های من بسوخت

Равғани худ оташиро рез кандар мурдани сет

روغن خود آتشی را ریز کاندر مردن ست

Қиссаи ишқ аз чаҳ бар ҷон мезанад муҳаррам чу нест

قصه عشق از چه بر جان می زند محرم چو نیست

Хсрўо , тани зан ки на ҷои сухан густурдан аст

خسروا، تن زن که نه جای سخن گستردن است