Хонаам вайрон шуд аз савдои хубони оқибат

خانه ام ویران شد از سودای خوبان عاقبت

Гашти дили мадҳушу дили шайдои хубони оқибат

گشت دل مدهوش و دل شیدای خوبان عاقبت

Ҳашт сар бар дӯши ман борӣу борӣ май кашам

هشت سر بر دوش من باری و باری می کشم

То магари андозмш дар пои хубони оқибат

تا مگر اندازمش در پای خوبان عاقبت

Раъй он дорам ки хӯнамро бирезанд аҳли ҳасан

رأی آن دارم که خونم را بریزند اهل حسن

Шуд мувофиқи рои ман бо рои хубони оқибат

شد موافق رای من با رای خوبان عاقبت

Гар чаҳ бе меҳранд мҳрўён ба ушшоқ , эй рақиб

گر چه بی مهرند مهرویان به عشاق، ای رقیب

Ҷон ошиқ мешавад мأўои хубони оқибат

جان عاشق می شود مأوای خوبان عاقبت

Сабру ҳушам аз саводи зулфи ҷонони гашт кам

صبر و هوشم از سواد زلف جانان گشت کم

Шуд ҳамин суди ман аз савдои хубони оқибат

شد همین سود من از سودای خوبان عاقبت

Борҳо гуфтам ки надаҳум дил ба хубон , лек дил

بارها گفتم که ندهم دل به خوبان، لیک دل

Гашт аз ҷони бандау мавлои хубони оқибат

گشت از جان بنده و مولای خوبان عاقبت

Бар дили маҷрӯҳи хусрави дилбаронро нест раҳм

بر دل مجروح خسرو دلبران را نیست رحم

Ҷон ба зорӣ дод аз савдои хубони оқибат

جان به زاری داد از سودای خوبان عاقبت