Ошиқи сӯхтаи дили зинда ба ҷонӣ дигар аст

عاشق سوخته دل زنده به جانی دگر است

Зини ҷаҳонаш чаҳ хабари кӯ ба ҷаҳонӣ дигар аст

زین جهانش چه خبر کو به جهانی دگر است

Бас ки аз хӯни дилами лолаи хунини бушковат

بس که از خون دلم لاله خونین بشکفت

Ҳар куҷо менагарм лолаи сетоне дигар аст

هر کجا می نگرم لاله ستانی دگر است

эй табиб , аз сари бемори қадами бози мгир

ای طبیب، از سر بیمار قدم باز مگیر

Чорае соз ки бемори замонӣ дигар аст

چاره ای ساز که بیمار زمانی دگر است

Оқибати хостӣ аз ман чу дили ман , он низ

عاقبت خواستی از من چو دل من، آن نیز

Дар сари кӯии ту он васфу нишоне дигар аст

در سر کوی تو آن وصف و نشانی دگر است

Ҳосил аз дӯст ба ҷуз гиря надорам , лекин

حاصل از دوست به جز گریه ندارم، لیکن

Дар дили ёри яқинам ки гумоне дигар аст

در دل یار یقینم که گمانی دگر است

Як сари мӯии миёни ту аҷаб борӣк аст

یک سر موی میان تو عجب باریک است

Ҳар сари мӯии ту зон нукта беонедигар аст

هر سر موی تو زان نکته بیانی دگر است

АФтоб , ар чаҳ зоъён ҷаҳонаст , валек

افتاب، ار چه زاعیان جهانست، ولیک

Бррхи хуби ту он ҳам нигаронӣ дигар аст

بررخ خوب تو آن هم نگرانی دگر است

Шуд ба бӯсии зи лабати ханда чу хусрави ҷовид

شد به بوسی ز لبت خنده چو خسرو جاوید

Каз латофати лаби ширини ту ҷонӣ дигар аст

کز لطافت لب شیرین تو جانی دگر است