Ёрб , андари сар ҳар мӯии ту чандон чаҳ хам аст

یارب، اندر سر هر موی تو چندان چه خم است

Зери он мӯии рахт аз гули хандон чаҳ кам аст

زیر آن موی رخت از گل خندان چه کم است

Чанд гӯйӣ ки макун сӯрати ҷаврам аз чашм

چند گویی که مکن صورت جورم از چشم

Мардуми чашми ту худ сӯрати ҷавр ва ситам аст

مردم چشم تو خود صورت جور و ستم است

Мо чу аз зулфи ту зуннор бибастем , акнӯн

ما چو از زلف تو زنار ببستیم، اکنون

Ҳам ба рӯй ту агар рӯй маро бар санам аст

هم به روی تو اگر روی مرا بر صنم است

Гоҳ гоҳе ки дамии ним дамии ҳамчуи Масеҳ

گاه گاهی که دمی نیم دمی همچو مسیح

Зиндагонӣ агарам ҳаст ҳамон ним дам аст

زندگانی اگرم هست همان نیم دم است

эй лаб аз хӯни дилами шастаи зи баҳри хӯнам

ای لب از خون دلم شسته ز بهر خونم

То чаҳ дар даст ки лабҳои туро дар шикам аст

تا چه در دست که لبهای ترا در شکم است

Дили ман сӯй адам рафт ба ҳамроҳии сабр

دل من سوی عدم رفت به همراهی صبر

Аз лаби худ хабарӣ пресс ки роҳ адам аст

از لب خود خبری پرس که راه عدم است

Монад бо хати ту часбидаи сиёҳии ду чашм

ماند با خط تو چسبیده سیاهی دو چشم

Зон ки хати тутару дидаи ман низ нам аст

زان که خط تو تر و دیده من نیز نم است

Чаҳ сабаби хати турои моҳ буд дар фармон

چه سبب خط ترا ماه بود در فرمان

Магар аз хомаи дастури Уторид рақам аст

مگر از خامه دستور عطارد رقم است

Магар аз ҷуръаи ҷоми карамат шаста шавад

مگر از جرعه جام کرمت شسته شود

Дили хусрав ки Биёлуда зи андӯҳ ва ғам аст

دل خسرو که بیالوده ز اندوه و غم است