То ндонӣ зи дилами ёр бурун хоҳад рафт

تا ندانی ز دلم یار برون خواهد رفت

Гар чаҳ бар ман ситам аз шарҳ фузун хоҳад рафт

گر چه بر من ستم از شرح فزون خواهد رفت

Тарки ман тохтан оварад барин ҷони хароб

ترک من تاختن آورد برین جان خراب

Ҷон ки зин пеш нарафта сет , кунун хоҳад рафт

جان که زین پیش نرفته ست، کنون خواهد رفت

Масту девона вааш аз хонаи бурун май ое

مست و دیوانه وش از خانه برون می آیی

Боз то бар сари бозор чаҳ хӯн хоҳад рафт

باز تا بر سر بازار چه خون خواهد رفت

Мардумӣ кард ки мехост бипурсам номаш

مردمی کرد که می خواست بپرسم نامش

Зонка медонам дар дида дарун хоҳад рафт

زانکه می دانم در دیده درون خواهد رفت

Сайр май байнам ва ман мурдан худ ме донам

سیر می بینم و من مردن خود می دانم

Ваа ки аз пеши дилами шакли ту чун хоҳад рафт

وه که از پیش دلم شکل تو چون خواهد رفت

намекунам шукр ғамат кӯаст марои ҳамраҳи бас

می کنم شکر غمت کوست مرا همره بس

Ҷон дарон рӯз ки аз сина бурун хоҳад рафт

جان دران روز که از سینه برون خواهد رفت

Хсрўо , чанд ғазали хуоне то ғам баравад

خسروا، چند غزل خوانی تا غم برود

Ин на девии сет ки аз саҳар ва фусун хоҳад рафт

این نه دیوی ست که از سحر و فسون خواهد رفت