То зайди бандаи ғами ишқ ба ҷон хоҳад дошт

تا زید بنده غم عشق به جان خواهد داشت

Сар ба хоки раҳи он сарв равон хоҳад дошт

سر به خاک ره آن سرو روان خواهد داشت

эй писар , аҳд ҷавонӣаст , зкўтӣ май даҳ

ای پسر، عهد جوانیست، زکوتی می ده

Рӯзгорат на ҳамаи умр ҷавон хоҳад дошт

روزگارت نه همه عمر جوان خواهد داشت

Чашм ва абрӯ манимо , зонка бало хоҳад хост

چشم و ابرو منما، زانکه بلا خواهد خاست

Фитнагар даст бидон тир ва камон хоҳад дошт

فتنه گر دست بدان تیر و کمان خواهد داشت

Бӯсаи даҳ , лек ба парвонаи он ғамзаи мада

بوسه ده، لیک به پروانه آن غمزه مده

Ки зи шухии ҳамаи умрам ба зиён хоҳад дошт

که ز شوخی همه عمرم به زیان خواهد داشت

Май кашии халқ ки аз ҳасани худам ин савдост

می کشی خلق که از حسن خودم این سوداست

Макун ин суд ки рӯзят зиён хоҳад дошт

مکن این سود که روزیت زیان خواهد داشت

Тавба кардӣ зи ҷафо , нест марои бовар , азонк

توبه کردی ز جفا، نیست مرا باور، ازانک

Нози хӯбӣу ҷавонят бар он хоҳад дошт

ناز خوبی و جوانیت بر آن خواهد داشت

Гуфтӣ , ар ман биравам ҳеҷ маро ёд кунӣ

گفتی، ار من بروم هیچ مرا یاد کنی

Ин ҳикоят ба касе гӯй ки ҷон хоҳад дошт

این حکایت به کسی گوی که جان خواهد داشت

Ишқро гуфтам , дили роз ниҳон ме дорад

عشق را گفتم، دل راز نهان می دارد

Гуфт , ман донам ва ӯ , чанд ниҳон хоҳад дошт

گفت، من دانم و او، چند نهان خواهد داشت

Хсрўо , аз ту чаро сабри гризонсти чунин ?

خسروا، از تو چرا صبر گریزانست چنین؟

Чанд азин воқеаи худро ба карон хоҳад дошт

چند ازین واقعه خود را به کران خواهد داشت