Онкии бардаи сети дилами зулф парешон инаст

آنکه برده ست دلم زلف پریشان اینست

Онкии куштаи сети марои наргис фаттон инаст

آنکه کشته ست مرا نرگس فتان اینست

Омад он сарви хиромон ва ба хокам бинишаст

آمد آن سرو خرامان و به خاکم بنشست

Ваа ки бо ҷон равад , аз сарв хиромон инаст

وه که با جان رود، از سرو خرامان اینست

зи ошноӣ хатарам бошад ва мегуфт ҳаким

ز آشنایی خطرم باشد و می گفت حکیم

Донам он зуди кашу дайр пушаймон инаст

دانم آن زود کش و دیر پشیمان اینست

Гар ғамӣ гирадат аз куштани ман , айби мгир

گر غمی گیردت از کشتن من، عیب مگیر

Чаҳ кунам хосияти хӯн мусулмон инаст

چه کنم خاصیت خون مسلمان اینست

Ман ҳаме гӯям сӯзи худ ва ту май хндӣ

من همی گویم سوز خود و تو می خندی

Онкӣ бар сӯхта резанд намак , он , инаст

آنکه بر سوخته ریزند نمک، آن، اینست

Ҳамаи шаби ҷон манасту ғами хубон то рӯз

همه شب جان من است و غم خوبان تا روز

Оқибат дар сар эшон равад ар , ҷон инаст

عاقبت در سر ایشان رود ار، جان اینست

Теғ ишқаст , мҳо бош набошад хусрав

تیغ عشق است، محا باش نباشد خسرو

Сари таслими фурӯди ор ки фармон инаст

سر تسلیم فرود آر که فرمان اینست