Дар серум то зи сари зулфи ту савдое ҳаст

در سرم تا ز سر زلف تو سودایی هست

Дили шайдои маро бо ту таманное ҳаст

دل شیدای مرا با تو تمنایی هست

Дар раҳ ишқ манеҳ зоҳиди бечораи қадам

در ره عشق منه زاهد بیچاره قدم

Гар зи бегонау хешати ғам ва парвое ҳаст

گر ز بیگانه و خویشت غم و پروایی هست

Дил ки аз ғамзаи рабӯдӣ ба сари зулфи сиёҳ

دل که از غمزه ربودی به سر زلف سیاه

Гар чаҳ дуздӣаст сияҳи кор , дил осое ҳаст

گر چه دزدیست سیه کار، دل آسایی هست

Боғбон то гули сад барги рухи хуб ту дид

باغبان تا گل صد برگ رخ خوب تو دید

Дар чаман беш нагӯяд гул раъное ҳаст

در چمن بیش نگوید گل رعنایی هست

Ҳиндӯии холи муборак ба рахт мқбл шуд

هندوی خال مبارک به رخت مقبل شد

Гашти парвиз ки дар силки ту лолое ҳаст

گشت پرویز که در سلک تو لالایی هست

Ҳар шабӣ дар ғами ҳиҷрат шаб ялдост маро

هر شبی در غم هجرت شب یلداست مرا

Ки ба солӣ ба ҷаҳони як шаб ялдое ҳаст

که به سالی به جهان یک شب یلدایی هست

Чӯб хушкаст ба пеши қади ту ҳар сарвӣ

چوب خشک است به پیش قد تو هر سروی

Гар чаҳ ӯро ба чамани қомат ва болоӣ ҳаст

گر چه او را به چمن قامت و بالایی هست

Мардум аз ҳасрати дидор ва нагуфтӣ рӯзӣ

مردم از حسرت دیدار و نگفتی روزی

Ки марои сӯхтае ғам зада расвоӣ ҳаст

که مرا سوخته ای غم زده رسوایی هست

Даъвӣ ҳастӣ ва номӯс макун , хусрав , ҳеҷ

دعوی هستی و ناموس مکن، خسرو، هیچ

То турои майли назар бар рух зебоӣ ҳаст

تا ترا میل نظر بر رخ زیبایی هست