Манаму хёлбозӣ , шабу рӯз бо ҷамолат

منم و خیالبازی، شب و روز با جمالت

Чаҳ шавад , агар бипурсӣ нафасӣ ки чист ҳолат ?

چه شود، اگر بپرسی نفسی که چیست حالت؟

Хати ҷумлаи хубрӯён ки барои малики дилҳо

خط جمله خوبرویان که برای ملک دلها

з қазост ҳуҷҷати ту , рақамии сет аз ҷамолат

ز قضاست حجت تو، رقمی ست از جمالت

Қад ту нишаста дар дили ҳамаи хӯни ноби хӯрда

قد تو نشسته در دل همه خون ناب خورده

Ба чунин хӯриш нигаҳ кун ки чаҳ бар диҳад ҷамолат

به چنین خورش نگه کن که چه بر دهد جمالت

Сари ман ба гоҳи ҷавлони з дарат мабод як сӯ

سر من به گاه جولان ز درت مباد یک سو

Ки хуши он баланди бахатон ки шуданд поймолат

که خوش آن بلند بختان که شدند پایمالت

Ба кадоми нақд даҳрат битавон хариди ҳоле

به کدام نقد دهرت بتوان خرید حالی

Ки ба нархи ним кунҷиди ду ҷаҳони хариди холат

که به نرخ نیم کنجد دو جهان خرید خالت

Кунӣ арча зарраи зарраи тани ман , раво надорам

کنی ارچه ذره ذره تن من، روا ندارم

Чу ту офтоб ваашро ки буд гуҳии заволат

چو تو آفتاب وش را که بود گهی زوالت

Бикашам зи чашми дидаи з барои онкии ҷон ро

بکشم ز چشم دیده ز برای آنکه جان را

Чаҳ кунад чунин кулӯхӣ ба гузари гуҳи хаёлат

چه کند چنین کلوخی به گذر گه خیالت

зи фироқи сӯхти хусрав , накунад зи бахти хоҳиш

ز فراق سوخت خسرو، نکند ز بخت خواهش

Ки ғараз буд на ёрӣ ки занами дам аз висолат

که غرض بود نه یاری که زنم دم از وصالت