Асарӣ намонад боқии зи ман андари орзӯят

اثری نماند باقی ز من اندر آرزویت

Чаҳ кунам ки сайр дидан натавон рух наКувайт

چه کنم که سیر دیدن نتوان رخ نکویت

Ҳамаи рӯзи гирди Кувайти ҳамаи шаб бар остонат

همه روز گرد کویت همه شب بر آستانت

Ғаразии ҷуз ин надорам ки назар кунам ба рӯят

غرضی جز این ندارم که نظر کنم به رویت

Пас аз ин ба дида хоҳам ба тавоф Кувайт омад

پس از این به دیده خواهم به طواف کویت آمد

Ки бсўд то ба зонуи қадамам ба ҷустуҷӯят

که بسود تا به زانو قدمم به جستجویت

Ба вафо ки дрпзирм ки ман аз паии вафоят

به وفا که درپذیرم که من از پی وفایت

Дили хӯн гирифта кардам хӯриши сегон Кувайт

دل خون گرفته کردم خورش سگان کویت

Хираду замиру ҳушам , дилу дида низ ҳам шуд

خرد و ضمیر و هوشم، دل و دیده نیز هم شد

зи ҳамаи хаёли холӣ ба ҷуз аз хаёли рӯят

ز همه خیال خالی به جز از خیال رویت

Ман агар наме тавонам ҳақи хизмати зиёдат

من اگر نمی‌توانم حق خدمت زیادت

Кам аз ин ки ҷон ширин бидиҳам дар орзӯят

کم از این که جان شیرین بدهم در آرزویت

зи насими ҷонФзоити дили мурда зинда гардад

ز نسیم جانفزایت دل مرده زنده گردد

зи кадоми боғӣ эй гул ки чунин хушаст бӯят

ز کدام باغی ای گل که چنین خوش است بویت

Ба тан чу тор мӯем наҳй ар ду сад ҷаҳони ғам

به تن چو تار مویم نهی ار دو صد جهان غم

Надаҳум ба ҳеҷ ҳолеи ду ҷаҳон ба тори мӯят

ندهم به هیچ حالی دو جهان به تار مویت

Пас аз ин чаҳ ҷои онат ки зи ҳол худ бигӯям

پس از این چه جای آنت که ز حال خود بگویم

Ки фасонаи гашти хусрав ба ҷаҳони зи ҷустуҷӯят

که فسانه گشت خسرو به جهان ز جستجویت