Шаккарини лаъли ту кон намак аст

شکرین لعل تو کان نمک است

Гарчи шукр на макон намак аст

گرچه شکر نه مکان نمک است

Худ намак аз лаби ту чошнӣ аст

خود نمک از لب تو چاشنی است

Венаи сухани ҳам зи забон намак аст

وین سخن هم ز زبان نمک است

Ҳасан бар лаъли ту хат ме оварад

حسن بر لعل تو خط می‌آورد

Зон ки ӯ омили кон намак аст

زان که او عامل کان نمک است

Май гудозади лабат аз бӯса задан

می‌گدازد لبت از بوسه زدن

Чаҳ тавон кард аз он намак аст

چه توان کرد از آن نمک است

Чашми ман байни зи хаёли лаби ту

چشم من بین ز خیال لب تو

Ки шабу рӯзи миён намак аст

که شب و روز میان نمک است

намебиандеш азин гиряи ман

می‌بیندیش ازین گریه من

Охири он оби зиён намак аст

آخر آن آب زیان نمک است

Бории андеша хусрав ме кун

باری اندیشه خسرو می‌کن

Ки ба ҳақи ҷумлаи ҷаҳон намак аст

که به حق جمله جهان نمک است