Хунхори чашми ту ки раҳи мард ва зан зада сет

خونخوار چشم تو که ره مرد و زن زده ست

Ҳар шаб ба хобгоҳи ман мумтаҳан зада сет

هر شب به خوابگاه من ممتحن زده ست

Ман хоки роҳи бӯсам ва аз худ ба ғайритем

من خاک راه بوسم و از خود به غیرتم

Оҳ аз сабо ки бӯсаи туро бар даҳан зада сет

آه از صبا که بوسه ترا بر دهن زده ست

Дил доманат гирифту раҳо чун кунад касе

دل دامنت گرفت و رها چون کند کسی

Перӣ ки буии Юсуфаш аз перҳан зада сет

پیری که بوی یوسفش از پیرهن زده ست

Гуҳ гуҳ биёмадӣ ба сӯии корвони сабр

گه گه بیامدی به سوی کاروان صبر

Лекини балои ғамзаи ту роҳ ман зада сет

لیکن بلای غمزه تو راه من زده ست

Соқии биё ки шаб ба миён кард зуҳд ва рафт

ساقی بیا که شب به میان کرد زهد و رفت

Зон як ғазал ки субҳдами он роҳзан зада сет

زان یک غزل که صبحدم آن راهزن زده ست

эй порсо , чаҳ сар занем ту , ки май фуруш

ای پارسا، چه سر زنیم تو، که می فروش

Сад кӯза бар сари ман тавба шикан зада сет

صد کوزه بر سر من توبه شکن زده ست

Дай гуфтӣ , оҳ май занӣ аз мот шарм нест

دی گفتی، آه می زنی از مات شرم نیست

Оташ зада сети дрмн ва зон як сухан зада сет

آتش زده ست درمن و زان یک سخن زده ست

Рӯзам чу бе вайаст шабаши хоб дида ам

روزم چو بی ویست شبش خواب دیده ام

Кони ҷони поки такя ба паҳлавӣ ман зада сет

کان جان پاک تکیه به پهلوی من زده ست

Бар кӯҳи боди нолаи хусрав на бар дилат

بر کوه باد ناله خسرو نه بر دلت

Кин тешаи исти сахт ки он кӯҳкан зада сет

کاین تیشه ایست سخت که آن کوهکن زده ست