Бингар ки ашки домани мо чун гирифта аст

بنگر که اشک دامن ما چون گرفته است

Кӯи теғи ғамзае ки марои хӯн гирифта аст

کو تیغ غمزه ای که مرا خون گرفته است

Зулфаш ба дида , мушти хаёлаш ба тарафи чашм

زلفش به دیده، مشت خیالش به طرف چشم

Шастии Фгндаҳи хуш , лаби Ҷайҳун гирифта аст

شستی فگنده خوش، لب جیحون گرفته است

Мо мехӯрем дам ба дам аз ашк , ҷоми хӯн

ما می خوریم دم به دم از اشک، جام خون

То бар лаби он санам май гулгун гирифта аст

تا بر لب آن صنم می گلگون گرفته است

Дар гиря ёфт дидаи хаёлоти абрӯят

در گریه یافت دیده خیالات ابرویت

Дили гир буд зулфи ту , венаи хӯн гирифта аст

دل گیر بود زلف تو، وین خون گرفته است

Баҳри хаёли хоки қудуми ту чашми мо

بهر خیال خاک قدوم تو چشم ما

Бар ҳар мижаи ду сад дар макнун гирифта аст

بر هر مژه دو صد در مکنون گرفته است

Аз ишқи дӯсти синаи хусрав шуда ба сӯз

از عشق دوست سینه خسرو شده به سوز

Яъне дарун дар оташу берун гирифта аст

یعنی درون در آتش و بیرون گرفته است