Марои дрдисти андари дил ки дармон несташ ёро

مرا دردیست اندر دل که درمان نیستش یارا

Ману дардат , чу ту дармон наме хоҳии дили мо ро

من و دردت، چو تو درمان نمی‌خواهی دل ما را

Манам имрӯз ,у саҳройӣу оби нохуш аз дида

منم امروز، و صحرایی و آب ناخوش از دیده

Чу маҷнӯни оби хуши ҳаргизи надодии ваҳши саҳро ро

چو مجنون آب خوش هرگز ندادی وحش صحرا را

Шабати хуши боду хоби мастии ?ути султон ва ман ҳам хуш

شبت خوش باد و خواب مستی‌ات سلطان و من هم خوش

Шабӣ гарчи наёрӣ ёди бедорони шабҳо ро

شبی گرچه نیاری یاد بیداران شبها را

зи ишқ ар ошиқӣ мерад , гунаҳ бар ишқ наниҳад кас

ز عشق ار عاشقی میرد، گنه بر عشق ننهد کس

Ки баҳри ғарқа кардан айб натавон кард дарё ро

که بهر غرقه کردن عیب نتوان کرد دریا را

Бимиранд ва бурун ндиҳанд муштоқони дами ҳасрат

بمیرند و برون ندهند مشتاقان دم حسرت

Каллаи ногуҳи мабодо каҷ шавад он сарви боло ро

کله ناگه مبادا کج شود آن سرو بالا را

Ба навмидӣ ба сар шуд рӯзгори ман ки як рӯзӣ

به نومیدی به سر شد روزگار من که یک روزی

Аннан гирӣ накард умед , ҳам умри равони мо ро

عنان گیری نکرد امید، هم عمر روان ما را

Мазан лофи сабурии хсрўо дар ишқ кин сарсар

مزن لاف صبوری خسروا در عشق کاین صرصر

Ба рақси орад чу нафхи сувар , кӯҳи пой бар ҷо ро

به رقص آرد چو نفخ صور، کوه پای بر جا را