Имшаб ки чашми ман ба таҳи пой ӯ бихуфт

امشب که چشم من به ته پای او بخفت

Ҷони рухи ниҳода бар рухи зебоӣ ӯ бихуфт

جان رخ نهاده بر رخ زیبای او بخفت

Шаб то ба субҳи дидаи ман буду пой ӯ

شب تا به صبح دیده من بود و پای او

Чашмам нахуфт ҳеҷ , вале пой ӯ бихуфт

چشمم نخفت هیچ، ولی پای او بخفت

Мардуми зи дида дар талабаш рафт ва он нигор

مردم ز دیده در طلبش رفت و آن نگار

Аз роҳ дигар омад ва бар ҷой ӯ бихуфт

از راه دیگر آمد و بر جای او بخفت

Бо ҳар мижаи итоб дигар доштам , ва лек

با هر مژه عتاب دگر داشتم، و لیک

Сари маст буд , наргиси раъноӣ ӯ бихуфт

سر مست بود، نرگس رعنای او بخفت

Аз рашк то ба субҳи нхФтм ки ҷаъд ӯ

از رشک تا به صبح نخفتم که جعد او

Печида дар майонашу болой ӯ бихуфт

پیچیده در میانش و بالای او بخفت

Он ҷаъди тираи пушт ба ман кард ва рӯ битофт

آن جعد تیره پشت به من کرد و رو بتافت

Кандар раҳаши зи баҳр чаҳ мавлоӣ ӯ бихуфт ?

کاندر رهش ز بهر چه مولای او بخفت؟

Навмеди боди дидаи хусрави з рӯй ӯ

نومید باد دیده خسرو ز روی او

Гар чашми ман шабӣ ба таманноӣ ӯ бихуфт

گر چشم من شبی به تمنای او بخفت