Ёрб , ки ин дарахти гул аз бӯстон кист

یارب، که این درخت گل از بوستان کیست

Венаи ғунчаи шукри шикан аз нқлдон кист

وین غنچه شکر شکن از نقلدان کیست

Бози он писар ки мегузарад аз кадом кӯаст

باز آن پسر که می گذرد از کدام کوست

Бози он бало ки мерасад аз баҳр ҷон кист

باز آن بلا که می رسد از بهر جان کیست

Аз хӯни нишони тозаи ҳамеи бинмш ба лаб

از خون نشان تازه همی بینمش به لب

То худ ки бозгашта ва он худ нишон кист

تا خود که بازگشته و آن خود نشان کیست

намегуфт дай ки бар ман овораи бргзшт

می گفت دی که بر من آواره برگذشت

КоФгор кард пои ман ин устихон кист

کافگار کرد پای من این استخوان کیست

Шаб нола ам шунид ва бипурсед аз рақиб

شب ناله ام شنید و بپرسید از رقیب

Ман шаб нахуфтаам , ҳамаи шаби ин фиғон кист

من شب نخفته ام، همه شب این فغان کیست

Хӯн меравад зи дида ва ҷон меравад зи тан

خون می رود ز دیده و جان می رود ز تن

Он захмҳо зи ғамза номеҳрбон кист

آن زخمها ز غمزه نامهربان کیست

Ин сӯзишӣ ки дар дили овора ман аст

این سوزشی که در دل آواره من است

Доғ касе сет , лек надонам аз он кист

داغ کسی ست، لیک ندانم از آن کیست

эй бод , агар барои ман овардае паём

ای باد، اگر برای من آورده ای پیام

Бор дигар бигӯ ба худо аз забон кист

بار دگر بگو به خدا از زبان کیست

Ҷоно , агар шабии даҳанат бар даҳани нуҳум

جانا، اگر شبی دهنت بر دهن نهم

Худро ба хоби соз ва магӯ кин даҳон кист

خود را به خواب ساز و مگو کاین دهان کیست

Бедор аз онаст ма ки ба шаби посбони тест

بیدار از آنست مه که به شب پاسبان تست

Хусрав ки хоб менакунад посбон кист

خسرو که خواب می نکند پاسبان کیست