Ман кистам ки ин ғами ту бо чу ман касе сет

من کیستم که این غم تو با چو من کسی ست

Тӯфони оташӣ чаҳ ба дунболаи хасии сет

طوفان آتشی چه به دنباله خسی ست

Худро бибин дар оинау инсоф мо бидиҳ

خود را ببین در آینه و انصاف ما بده

Каз чун туе ҷудо шудани андоза касе сет

کز چون تویی جدا شدن اندازه کسی ست

Гар зонка боди ҳиҷри марои баради ҳамчуи хас

گر زانکه باد هجر مرا برد همچو خس

Зинсон ба хоки кӯии ту хошоку хас басӣ аст

زینسان به خاک کوی تو خاشاک و خس بسی است

эй бод , чун расад ҳамаро зу зкўаҳи ҳасан

ای باد، چون رسد همه را زو زکوة حسن

Ёдаши диҳӣ ки аз ҳамаи вомондаи вопасии сет

یادش دهی که از همه وامانده واپسی ست

Онҷо ки дӯсти ҷилва товус ме кунад

آنجا که دوست جلوه طاووس می کند

Ҳар пашшаи пеши дидаи ушшоқи каркасии сет

هر پشه پیش دیده عشاق کرکسی ست

Чун гӯямаш ба рӯй ки аз нисбатаст давр

چون گویمش به روی که از نسبت است دور

Хати изор ӯ чу гилӣмӣ бар атласии сет

خط عذار او چو گلیمی بر اطلسی ست

Бе сарви худ чаҳ ҷой гулистонаст , хсрўо

بی سرو خود چه جای گلستانست، خسروا

Боғу баҳор бе рухи маъшӯқи мҷсии сет

باغ و بهار بی رخ معشوق مجسی ست