эй офтоби тофта аз рӯй анварат

ای آفتاب تافته از روی انورت

Ваии кӯфтаи наботи зи лаъл чу шукрат

وی کوفته نبات ز لعل چو شکرت

Шакли санавбари қади ту чун падед шуд

شکل صنوبر قد تو چون پدید شد

Бушковати сарв аз қад ҳамчун санавбарат

بشکفت سرو از قد همچون صنوبرت

Хоҳад ки буии ту бикашади боди субҳ , агар

خواهد که بوی تو بکشد باد صبح، اگر

Бояд насимӣ аз сари зулфи мънбрт

باید نسیمی از سر زلف معنبرت

Мӯии ту сар ба сари ҳама машкаст ва ҳар дамӣ

موی تو سر به سر همه مشک است و هر دمی

Аз нофаи пӯст боз кунад машки азФрт

از نافه پوست باز کند مشک اذفرت

эй кӯҳи ҳалам , ҳалами туро чун бидид кӯҳ

ای کوه حلم،حلم ترا چون بدید کوه

Бесанг шуд зи ғайрати зоти муваққарат

بی سنگ شد ز غیرت ذات موقرت

Тосибти гавҳари ту ба даст садаф фитод

تاصیبت گوهر تو به دست صدف فتاد

Дарёи тамом об шуд аз шарми гавҳарат

دریا تمام آب شد از شرم گوهرت

Саргаштаанд хоки трохсрўони даҳр

سرگشته اند خاک تراخسروان دهر

Зон хоки гашти хусрави бечора бар дарат

زان خاک گشت خسرو بیچاره بر درت